ฮัดช่า !!!(เกือบ)1ปีที่ไม่ได้อัพกับบล็อกเน่าๆเจ้าของเกรียนๆ !
posted on 01 Apr 2012 20:51 by vongola77exteen*** เอนทรี่นี้แตกต่างจากทุกเอนทรี่ที่ผ่านมาของกระผมครับ ไม่มีสาระใดๆทั้งสิ้น ไม่มีภาพและใดๆ ที่สำคัญ มีเพียงการพร่ำเพ้อของเจ้าของบล็อกเกรียนเคะอย่างกระผมและบล็อกขาวๆแห่งนี้เท่านั่นครับ ! ขอบอกไว้ก่อนว่า ไม่น่าสนใจอย่างแรง ฮะๆ
*** พิมพ์ผิดเยอะมากครับ เพราะรีบพิมพ์ปานจรวด ฮ่าาา =w=
"กราบสวัสดีพี่ๆท้องๆเอ้ย น้องๆทุกท่าน กลับมาพบกับผมอีกครั้งนะครับ กับผมนาย Vongola77"
อ้าา ... นานเท่าไหร่แล้วหนอ ที่ผมไม่ได้พูดคำว่า "สวัสดีครับ กลับมาพบกับผมอีกครั้งกับนาย Vongola77 ...บลาๆ" คำนี้ ฮะๆ คิดถึงจัง
ยังไง ก็ขอกราบสวัสดีอย่างเป็นทางการจริงๆนะครับ พี่ๆน้องๆทุกท่าน (ถึงจะพูดเหมือนว่ามีคนมาดูเยอะ แต่ก็ไม่มีซักคน ฮ่าๆๆ)
ก่อนจะพูดอะไร ผมขอถามสั้นๆซักคำถามนะครับ "ยังมีใครจำผมได้บ้างใหมเอ่ย" 5555
ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่ยังจำผมได้ ข้าน้อยขอคารวะ ท่านคือผู้รอดชีวิตอันน้อยนิดจริงๆ ข้าน้อยขอเป็นศิษย์ท่าน
ฮ่าๆๆ ท่านเป็นคนที่มีความจำดีเลิศมากๆ ผมรักคุณกั๊บ !! =w=
ส่วนคนที่จำผมไม่ได้ หรือไม่เคยรู้จักผม ไม่เคยรู้จักบล็อกแห่งนี้ (รวมถึงคนที่รู้จักบล็อกนี้ ที่ไม่เคยรู้จักผมมาก่อน)
ผมขออธิบายสั้นๆ(ยาวๆ) แบบงงๆให้ท่านได้สับสนเล่นนะครับ ฮ่าาา
อันตัวกระผมมีนามจริงๆว่า ศิษฏ์พงศ์ (อ่านว่า สิด-พงศ์ นะครับ เป็นชื่อที่อ่านยากมาก คุณครูเรียกชื่อผิดตั้งแต่อนุบาล ชื่อแปลว่าศิษย์ผู้ประเสริฐ ละมั้ง 55)
นามสกุล จับใจนาย ครับ รวมกันเป็น "ศิษฏ์พงศ์ จับใจนาย"(นามสกุลชวนจิ้นมาก นี้....ชั้น ขอจับใจของนายดูหน่อยซิ เอร๊ยยย)
ชื่อเล่นของผม ชื่อว่าดิวนะครับ (แต่ทำไมมีบางคนชอบเรียกผมว่า น้ำค้าง ฟร่ะ ไม่เข้าจายยยย =w=)
อายุ 17 ขอรับ เป็นผู้ชายหน้าเคะคนหนึ่งนี้แหละครับ
User ก็คือ vongola77exteenหรือ vongola77 ครับ (ชื่อได้รับแรงบรรดาลใจมาจาก หนังสือการ์ตูนรีบอร์นเล่มพิเศษ เต็มๆ ครับ =w=)
มีผู้ชายหนึ่งนาง คือ ยัยเบ๊(ที่ตอนนี้เป็นคนรักไปแบ้ววว =w=) อีกหนึ่งคนนั่นก็คือ เจ้าของบล็อก นี้ครับ
บล็อกนี้ถูกก่อตั้งครั้งแรก เมื่อราวๆ 3ปีที่แล้วครับ ตอนที่ผมยังอยู่ ชั้น มัดถายาสึกศาปีที่สอง(วิบัติละเฟร้ย)
ตอนนั่นผมพึ่ง 14 เองครับ เป็นเด็กหัวเรียน นิสัย Noob ทำมะดา(วิบัติอีกละ)
ผมสมัครบล็อกนี้จริงๆเพียงเพื่อ ต้องการอยากไปคอมเม้น ที่บล็อกของ "พี่ OTAKUMAN" เท่านั่น !
(พี่โอตาคุแมนคือบุคคลที่ผมรักและชื่นชอบมากครับ เอร๊ยยย)
ได้เม้นเอนทรี่นั่นเอนทรี่นี้ของพี่เค้า ผมละสุดจะฟิน มีความสุข อู้ลั๊ลล้าา
แต่ครับแต่ ด้วยความที่สมัยนั่นผมยังเด็ก(มากกก) จึงมีความรู้สึก"แปลกๆ"ขึ้นมาคือ
"ทำไมเราไปเม้นพี่เค้าซะขนาดนั่นพี่เค้าไม่สนใจบล็อกเราเลยน้า" (มันจะไปน่าสนใจไดยังไงเรา บล็อกผมสมัยนั่นมันยังเป็นรูปปูธรรมดาแถมในบล็อกไม่มีอะไรทั้งสิ้นด้วยนิเฮ้ย!!!!)
ด้วยความเป็นเด็ก(ไม่สมประกอบทางสมอง =w=) ผมจึงคิดว่า
"ที่พี่โอตาคุแมนไม่สนใจเรา เพราะบล็อกเรามันยังไม่ดังซินะ" ด้วยใจที่พระเอกเต็มกล้า ผมในสมัยนั่นจึงคิดอะไรบ้าๆขึ้นมา
"เราต้องสร้างบล็อกของเราให้น่าสนใจ ให้ดึงดูดทุกคน พี่โอตาคแมนจะสนใจเราบ้าง !!!" (ความคิดสมัยก่อนผมเกรียนมาก !!!!!
ตั้งแต่นั่นมาครับ ผมก็เริ่มสร้างเอนทรี่ต่างๆขึ้นมาหลายๆแนว(ทั้งแบบคิดเองหัวระเบิด และขโมยของชาวบ้าน 55) เพื่อให้ทุกคนสนใจ และเพื่อพี่โอตาคแมน (ตอนเด็กๆเป็น เด็กเรียร้องความสนใจรึเนี่ย T^T)
ทั้งเรื่องเกี่ยวกับการ์ตูน รึไม่ก็บทความล้อเลียน เกรียนๆ บางบทความก็จริงจังจนผมยังตกใจ (ซึ่งผมมามองย้อนดูตัวเองตอนนั่นแล้วผมถึงกับตกใจ นี้ผมทำรึเนี่ย ทำไมมันดูเกินอายุจริงๆ)
บางบทความ บางเอนทรี่ของผม มันประสปความสำเร็จากๆ ดูดีเกินอายุของผมจริงๆ
มีคนถึงขั้นเอาไปลงเว็ปนั่นเว็ปนี้มากมายเลยก็มี ได้ขึ้นฮ็อตโพสต์หลายอันติดต่อกันด้วยซึ่งสำหรับ เด็ก 14 ตอนนั่น ผมดีใจมากครับ (ดราม่าก็เยอะนะครับ 555)
ไม่คิดเลยว่า เด็กชาย ที่ปากและความคิดจะดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว(แก่แดด)อย่างผมจะทำได้
และฝันของผมก็เป็นจริงครับ "พี่โอตาคุแมนมาสนใจบล็อกของผมจริงๆ" ผมดีใจจนแทบกรี๊ดครับ ไอดอลของผม มาหาผมถึงที่(บล็อก)
ผมดีใจมาก ได้รับคำชมจากพี่เค้า ผมเลยมุ่งทำเอนทรี่ตลอดมาครับ
**** ภายหลังผมได้เริ่มมาใกล้ชิดกับพี่โอตาคุแมนทางเฟสบุ๊คครับ พี่โอตาคุแมนเป็นคนดีและหล่อมากครับ นับถือๆ จริงๆ =w=
โดยหลังๆกระผมที่เริ่มจะมีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้าง และผมก็เริ่มาคิดได้ครับ ว่าจริงๆแล้วการที่ทำเอนทรี่ที่ให้คนอื่นสนใจอย่างเดียว แต่มันคือการทำสิ่งที่ตนเองรักให้ดี ทำบล็อกของเราให้ดี และทุกคนมีความสุขที่ได้ดูได้อ่าน นี้ซิ ถึงจะเรียกว่า เอนทรี่ หรือบล็อกที่ดีจริงๆ
ผมก็เลยอัพเกรดงานเอนทรี่ของกระผม จากเล่นๆก็ลองเขียนจริงๆจังๆดู และมันก็ได้รับผลตอบรับที่ดีจากหลายๆท่าน มาจวบจนตลอดมาครับ !
แต่ก็ถึงช่วงปีที่ผ่านมาครับ ช่วงม.4 ที่ผมไม่ได้อัพอะไรเลย เป็นหนึ่งปีที่ผมมีปัญหาในชีวิตและขี้เกียจมากครับ 555 ผมจึง งดอัพบล็อกยาวเลยทีเดียว 55
ประวัติโดยย่อของผม (ย่อแล้วจริงๆน้าา) ก็มีเพียงเท่านี้แหละครับ ที่จริงแล้วมันลึกล่ำกว่านี้มากครับ เปรียบได้ กับการผจญภัยของ
"เจ้าของบล็อกสุดซึนหน้าเคะกับยัยเบ๊คอสเพลย์ผู้ช่วยเลยนะครับ" เลยทีเดียวนะครับ 5555
แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาอันมีค่าของทุกท่าน และผมก็ขี้เกียจมาก (ฮ่าาา) ก็ขอเล่าแต่เพียงเท่านี้นะครับ
ปล. จริงๆผมเขียนเอนทรี่หนึ่งทิ้งไว้ตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว สมัยน้ำท่วม เป็นเรื่องเกี่ยวกับ "การใช้ชีวิต และการ์ตูน" แต่มันดันไม่รอดเพราะขี้เกียจจัดๆ จนบัดนี้ยังไม่ได้มาเขียนต่อเลย 555 ไว้มีโอกาส (เมื่อชาติใหนไม่รู้) จะมาพยามมาเขียนให้จบนะครับ 555 =w=
จุดประสงค์ที่อัพเอนทรี่นี้คืออะไร
จุดประสงค์มีอย่างเดียวครับ ผมจะไม่ขอปิดบล็อกเป็นอันขาดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!! แม้จะไม่ได้อัพอะไรเลย !!!!!!! แต่ผมยังรักทุกคนครับ !!! 555 =w=
ไม่ได้อัพมาจะ 1 ปีแล้ว อะไรๆก็เปลี่ยนไปมาก แต่ผมก็ยังคงนึกถึงบล็อก นึกถึงEXTEEN นึกถึงทุกคนที่คอยสนับสนุนผมในอดีตครับ แม้อะไรจะเปลี่ยนไปเยอะแยะก็ตาม EXTEEN ก็เปลี่ยนไปเยอะด้วย แต่ผมจะไม่มีวันปิดบล็อกครับ รักทุกท่านนนนครับ(แม้ท่านจะเกลียดผมก็ตาม ฮ่าๆๆ)
นี้ https://www.facebook.com/profile.php?id=100001125230150 เฟสบุ๊คกระผมครับ
Erika'Alive SweetVacation ครับ =w= ใครที่อยู่ใน EXTEEN รึใครที่ชอบ BIG BANG รึจะชอบอนิเมะ หรือต่างๆนาๆ ก็แอดเข้ามาได้นะครับกระผม เล่นทุกวันจ๊ะ (แต่ไม่ค่อยว่างครับ 555)
นี้ก็ของเบ๊ สุดที่รักของผมเองครับ https://www.facebook.com/thitiporn.jitmanowan แอดไปคุยเรื่อง คอสเพลย์กับเธอได้นะครับ แต่อย่าแอดไปจีบแฟนผมนะครับ ไม่งั้นฆ่าทิ้งนะจ๊ะ (โหดมมากก =w=)
เมื่อก่อน EXTEEN เปรียบได้กับบ้าน และเฟสบุ๊คของผมเลยละครับ ผมรักที่นี้มากครับ ผมรักทุกคน
ผมจะกลับมาอัพอีกที เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ผมสัญญา ผมจะกลับมา ขอบคุณทุกท่านที่คิดถึงผม นึกถึงบล็อก นึกถึงเอนทรี่กระทู้เกรียนๆ ขอบคุณสำหรับการเน้นสีคำแปลกๆของผม ขอบคุณทุกท่านครับ แม้จะไม่มีก็ตาม 555
Happy April Fool day ครับทุกท่าน =w= !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (เฮ้ย แต่ที่พูดมาข้างบนไม่ได้โกหกนะครับ 444 เอ้ย 555)
ลาละครับ ขอให้ทุกคนโชคดีครับ !!!!!!
(เยี่ยม! {เยี่ยมเฮ้อะไรครับ ชอบคนกวนเท้าเหรอเพ่} คุณต้องการหัวเราะใหม)
